|
Hepatitis betekent 'ontsteking van de lever'. Deze ontsteking kan onder
andere ontstaan door virussen, bepaalde chemische stoffen, medicijnen,
overmatig alcoholgebruik of door een ontregeling van het eigen
afweersysteem. Als de leverontsteking ontstaat door besmetting met een
virus, wordt dit virale hepatitis genoemd.
Virale hepatitis bestaat in verschillende vormen en is de meest
voorkomende leverziekte ter wereld.
Hepatitisvirussen, hele kleine ziekteverwekkende deeltjes, maken
gebruik van de levercellen van de gastheer. Hierbij kunnen de cellen
beschadigd worden. Dan ontstaat een leverontsteking en worden de
leverfuncties gestoord. Soms is deze ontsteking tijdelijk (acuut) en in
andere gevallen blijvend (chronisch).
Virussen zijn ongevoelig voor antibiotica. Virale hepatitis kan hiermee
dus niet genezen worden.
Een chronische hepatitis kan behandeld worden met afweerverhogende
middelen (alpha-interferon) en/of virusremmende middelen.
Preventie
Hepatitis kan ernstige gevolgen hebben. Daarom is het belangrijk om te
weten hoe u een besmetting kunt voorkómen. Tegen hepatitis A (Havrix,
Vaxta (r), Avaxim (r))en hepatitis B (HB-vax (r), Engerix -B (r)) kunt u
zich laten inenten bij de huisarts of de GGD. Er is ook een vaccin dat u
tegen vormen A en B beschermt (Twinrix (r)).
Tegen hepatitis C is nog geen vaccin beschikbaar
Daarna kunt u een aantal maatregelen nemen tegen virale hepatitis: zorg
voor een goede persoonlijke hygiëne, schoon drinkwater, goede riolering,
veilig seksueel gedrag en wees voorzichtig met bloed. De Nederlandse
Hepatitis Stichting kan u hierover meer vertellen.
Hepatitis, meer dan één vorm
Er zijn zes verschillende virussen bekend die een leverontsteking
kunnen veroorzaken: hepatitis A, B, C, D, E en G. De naam hepatitis
F-virus is ooit gereserveerd door onderzoekers die sindsdien geen
vooruitgang boekten bij het onderzoek naar het virus.
Bij
de Nederlandse Hepatitis Stichting zijn verschillende folders beschikbaar
Hepatitis is een ander woord voor ontsteking van de lever.
Een leverontsteking kan verschillende oorzaken hebben, zoals virusinfecties,
alcoholmisbruik en stofwisselingsziekten.
Het hepatitis C virus is in 1989 ontdekt.
Hepatitis C is een van de meest voorkomende vormen van
chronische leverontsteking. Waarschijnlijk is tenminste 2% van de
wereldbevolking met het hepatitis C virus besmet. In Nederland dragen
waarschijnlijk 15.000 tot 60.000 mensen het virus bij zich. Bij mensen afkomstig
uit het Middellandse Zeegebied, de voormalige Oostbloklanden, Suriname, Afrika
en Azië komt hepatitis C relatief vaker voor.
Circa 85% van diegenen die geïnfecteerd zijn met het virus
worden chronische dragers. Dit dragerschap kan leiden tot verbindweefseling (fibrose)
en zelfs tot schrompeling (cirrose) van de lever. Een deel van de mensen met
schrompeling van de lever krijgt uiteindelijk te maken met een falende werking
van de lever en leverkanker.
Chronische hepatitis C geeft over het algemeen géén of
slechts vage klachten als onverklaarbare vermoeidheid en algeheel onwel
bevinden.
Chronische hepatitis C is meestal onopgemerkt aanwezig en wordt vaak bij
toeval ontdekt bij bloedonderzoek. Het kan 10 tot 20 jaar duren voordat de
eerste symptomen zich manifesteren.
Het hepatitis C virus wordt voornamelijk overgedragen door geïnfecteerd
bloed. Het kan in sommige gevallen ook worden overgedragen bij de geboorte van
moeder naar kind.
Op dit moment is er geen vaccin tegen het hepatitis C virus beschikbaar. In
de afgelopen jaren zijn er therapieën voor de behandeling van hepatitis C
ontwikkeld waardoor het genezingspercentage aanzienlijk verbeterd is.
De MiraTes Hepatitis C test detecteert de aanwezigheid van antistoffen in het
bloed tegen het hepatitis C virus. Een negatieve uitslag wijst op de afwezigheid
van hepatitis C, dit geldt met name voor een chronische hepatitis C. Bij een
acute infectie kan het 5 tot 12 weken duren voordat antistoffen worden
aangemaakt en het virus daadwerkelijk aan te tonen is.
Hepatitis C kan worden overgedragen als de natuurlijke barrière van het
menselijk lichaam, de huid en/of het slijmvlies, (plaatselijk) beschadigd is.
Bij ruim een derde van de patiënten is het niet goed mogelijk aan te geven hoe
de besmetting is opgelopen. Mogelijke factoren zijn o.a. tatoeage,
gemeenschappelijk gebruik van scheermesjes of tandenborstels, contact met besmet
bloed bij verwondingen van de huid of slijmvliezen en operaties.
-
ontvangers van bloedtransfusies en bloedproducten van
voor 1991
-
spuitende drugsgebruikers
-
chronische hemodialyse patiënten
-
personen afkomstig uit het Middellands Zeegebied,
voormalige Oostbloklanden, Suriname, Afrika (Egypte!) en Azië.
-
personen die in aanraking komen met bloed
-
personen met wisselende seksuele partners
-
kinderen van geïnfecteerde moeders
-
personen met piercings en tatoeages
Uw arts of uw internist kunnen u -indien u bepaalde klachten heeft of tot de
hierboven genoemde risicogroepen behoort - (laten) testen op de aanwezigheid van hepatitis
C.
Sinds kort is ook een
zelftest beschikbaar waarbij u uzelf kunt testen (via een druppeltje bloed uit
de vingertip) op hepatitis C. De test geeft in enkele minuten de uitslag.
Op deze pagina vindt u informatie over de hepatitis C zelftest en via de keuzeknoppen (links) vindt u nadere informatie
over de verschillende soorten hepatitis.
uitgebreide informatie over hepatitis C en over de
test zelf zoals
veel gestelde vragen en de gebruiksaanwijzing.
|
