|
bron: Nederlandse
Hepatitis Stichting Via hun website is een uitgebreide folder te bestellen.
- Inleiding
- Hoe raakt u besmet?
- Wat zijn de
klachten/verschijnselen?
- Wat zijn de gevolgen?
- Welke behandeling is er?
- Hoe kan het worden
voorkomen?
- Hoe
moet u omgaan met iemand die hepatitis B heeft?
Hepatitis B ontstaat door besmetting met het hepatitis B-virus.
Hepatitis B is een ernstige en veel voorkomende vorm van leverontsteking,
die chronisch kan worden en daardoor besmettelijk blijven. Chronische
hepatitis B leidt soms tot levercirrose en zelfs leverkanker en kan
sterfte tot gevolg hebben.
top
U kunt besmet raken met het hepatitis B-virus door bloedcontact en
seksueel contact. Het hepatitis B-virus komt voor in bloed, sperma,
vaginaal vocht en ook in bloederig speeksel.
De meeste infecties ontstaan door contact met bloed. Een heel kleine
hoeveelheid besmet bloed in een wondje is al voldoende om een infectie te
veroorzaken.
Besmetting kan plaatsvinden door: het gebruik van niet steriele naalden
bij injecties (in de gezondheidszorg, maar vooral door spuitende
druggebruikers), piercing, tatoeëring, acupunctuur en contact met besmet
bloed op verwondingen van de huid, maar ook door heel gewone dingen zoals
gemeenschappelijk gebruik van scheermesjes, scheerapparaten of
tandenborstels.
Ook bijten door een besmet persoon kan een infectie tot gevolg hebben.
Als de huid intact is, kan er geen besmetting plaats vinden. In Nederland
is de kans dat u bij bloed(plasma)-transfusie besmet raakt met het
hepatitis B-virus nagenoeg uitgesloten. Al het bloed van bloeddonoren
wordt zorgvuldig onderzocht op het hepatitis B-virus.
Een veel voorkomende besmettingsweg is bij de geboorte, van moeder op
kind. In Nederland worden daarom alle zwangere vrouwen onderzocht op
hepatitis B.
U kunt ook besmet raken met het hepatitis B-virus door seksueel verkeer
moet iemand die drager/draagster is van het B-virus. Het B-virus is
aanwezig in sperma, vaginale afscheiding en in bloederig speeksel. De
besmettingsweg van hepatitis B lijkt dus op die van HIV, het virus dat
AIDS kan veroorzaken. Het hepatitis B-virus is echter een ander virus dan
HIV. Het veroorzaakt een andere ziekte en het is veel besmettelijker dan
HIV.
Wanneer u besmet bent geraakt met het hepatitis B-virus duurt het
ongeveer 2 tot 6 maanden voordat de ziekteverschijnselen kunnen optreden
(incubatietijd). Het verraderlijke van hepatitis B is echter, dat deze
ziekteverschijnselen niet altijd hoeven op te treden. Iemand kan dus
ongemerkt besmet zijn en anderen ongewild ziek maken. Het is daarom erg
belangrijk om op zoek te gaan naar de bron van de besmetting. Zo kunnen
nieuwe besmettingen voorkomen worden. De huisarts of specialist zal de
patiënt daarom doorverwijzen naar de plaatselijke GGD, die kan helpen bij
het voorkomen van nog meer besmettingen.
top
Als er ziekteverschijnselen bij hepatitis B voorkomen, lijken ze op die
van hepatitis A. De verschijnselen van acute hepatitis B zijn: plotseling
opkomende moeheid, gebrekkige eetlust, spier- en gewrichtspijnen, koorts
(grieperig gevoel), geelzucht (verkleuringen van de huid, oogwit,
ontlasting en urine) en soms jeuk.
Sommige mensen krijgen helemaal geen ziekteverschijnselen.
Bij ernstig verlopende hepatitis kan sufheid en eventueel coma
(bewusteloosheid) optreden. Dit kan tot de dood leiden.
Het ziektebeeld kan dus variëren van geen verschijnselen (zeer vaak)
tot dat van een ernstige ziekte (soms)
top
De meeste patiënten met acute hepatitis B genezen helemaal. Ongeveer
1% van de acute hepatitis B patiënten overlijdt aan acuut leverfalen.
Bij 90 tot 95 % van de volwassenen geneest hepatitis B volledig, bij de
overige 5-10% ontstaat een chronische hepatitis. Mensen met chronische
hepatitis blijven besmettelijk voor anderen. Een bepalende factor bij het
chronisch worden is de leeftijd. Als iemand als baby hepatitis B krijgt,
is de kans op chronische hepatitis veel groter.
Door chronische hepatitis B kan levercirrose ontstaan; dit is een
verschrompeling van de lever door litteken-vorming. Hierdoor gaat de lever
minder goed functioneren. Mensen met chronische hepatitis B kunnen op den
duur ook leverkanker krijgen.
Bij anderen blijft het virus, zonder klachten te veroorzaken,
sluimerend aanwezig. Dit zijn "dragers" van het virus en zij
zijn dus besmettelijk voor anderen. In Nederland is 0,5%-1% (80000-160000)
van de volwassen bevolking drager van het virus.
top
Patiënten met een chronische actieve hepatitis B (test-uitslag: HBsAg
en HBeAg positief) komen in aanmerking voor een behandeling.
Bij een acute infectie en a-symptomatisch dragerschap van het hepatitis
B-virus is een behandeling tot nu toe niet zinvol gebleken.
Een geregistreerde behandeling voor hepatitis B is een behandeling met
het medicijn alfa-interferon. Dit medicijn moet minstens 4 maanden lang,
drie maal per week, onderhuids ingespoten worden.
Naast interferonbehandeling is lamivudine een geregistreerde
anti-virale monotherapie (tabletten), lamivudine heeft geen
noemenswaardige bijwerkingen. In tegenstelling tot interferon moet
lamivudine net zolang gegeven worden totdat geen virus meer in het bloed
aantoonbaar is en er antistoffen zijn gevormd tegen het virus.
Bij patienten waarbij lamivudine niet meer effectief is door
resistentie wordt ook adefovir gebruikt.
top
Hepatitis kan worden voorkomen door hygiënische maatregelen, vermijden
van risicovol gedrag, screening van bloeddonoren en inenting (vaccinatie).
Er bestaat een veilig vaccin dat een goede bescherming biedt tegen
hepatitis B, Inenting is vooral belangrijk voor de zogenaamde
risicogroepen.
Het hepatitis B-virus wordt overgebracht door bloedcontact en seksueel
contact. Daarom moet iedereen, drager en niet drager, altijd heel
zorgvuldig met bloed omgaan en veilig vrijen bij wisselende sekspartners.
top
Dragers van het hepatitis B-virus kunnen een normaal leven leiden. Zij
behoeven beslist niet gemeden te worden. U kunt hen gewoon de hand
schudden en omhelzen. Dragers van het hepatitis B-virus kunnen ook worden
uitgenodigd voor een gezamenlijke maaltijd en u kunt hetzelfde toilet
gebruiken.
Besmetting via het speeksel is een te verwaarlozen risico, dus kussen
en tongzoenen mag, zolang er maar geen bloed aan te pas komt.
top
|
